Liefde is geduldig?

Ik heb een boek gelezen met de titel: The God's honest truth en het raakte me terwijl ik pas 1 hoofdstuk ver ben.

In 1 Korinthiers 13 staat 'Liefde = geduldig'.

Waarom zouden we dan nog geduld moeten leren of oefenen? De schrijver zegt zoveel als: Als er echte liefde is dan is geduld en begrip aanwezig. Liefde gaat immers over de ander en niet over mijzelf, wat ik eruit kan halen.

Iets om over na te denken. Als er ongeduld is dan is er wellicht geen liefde, dat wil zeggen geen liefde voor de ander. Denk maar eens aan hoe je je kind leert fietsen, dan heb je toch alle geduld. Maar zodra de liefde weg is dan moet het kind leren fietsen en gaat het niet meer om het kind.

Zou dit ook opgaan voor mensen die verliefd worden en dan al snel in bed belanden en niet kunnen wachten? Het zou best kunnen denk ik. Maar ach laat ik het maar over mezelf hebben. Laat ik eerst maar eens opletten wanneer ik geen geduld meer heb en kijken of ik liefde mis.

Maarten